Nut en noodzaak van de routeverkenning

We zijn er al maanden mee bezig en opeens is het nog maar 5 weken. Sterker nog, over 5 weken zijn we al onderweg. Dan zijn we ruim over de helft en dus in Nederland aan het lopen, fietsen, slapen, lopen, fietsen, slapen etc etc.

Bij mij begint het Roparunvirus al behoorlijk te groeien. Bij iedere mail die we van het kernteam krijgen en met iedere vraag of mededeling van een teamlid komt de Roparun 2015 weer iets dichterbij. 

Volgend weekend doen we de grote routeverkenning. Op zaterdagmorgen gaan we met de chauffeurs, navigatoren en fietsers naar het startterrein in Hamburg. Vandaar rijden we de hele route terug richting Rotterdam. Onderweg mogen we een nacht genieten van de gastvrijheid van een Deutsche Jugendherberge. Daar kunnen we tijdens de run zelf alleen maar van dromen. Maar nu genieten we even van die luxe.

Route op TTWaarom doen we dit? Waarom steken we een weekend van onze vrije tijd in deze voorbereiding? De route staat toch op je navigatie? Jullie hebben vorig jaar toch dezelfde route gelopen? Klopt allemaal. Maar de ervaring leert dat een goede voorbereiding bijdraagt aan een geslaagde run. Als je de route een keer hebt gezien, is het straks in het donker of als je even een dip hebt, zoveel makkelijker om het goed te doen. Waar zat ook alweer dat ene stopplekje op deze drukke weg? Hoe liep die omleiding door het centrum van Bremen ook alweer? 

We hebben een team met heel veel ervaring. En juist die ervaring leert om je goed voor te bereiden. Liever nu een keer fout rijden, dan straks als het voor het echie is. Van de organisatie mag je best fout lopen. Alleen moet je dan via dezelfde weg weer terug naar de route. Dat wil je als chauffeur of fietser je lopers niet aandoen. Dan houd je weinig vrienden over.

Naast dat het goed is om de route alvast een keer gezien te hebben, is het van belang om onze wisselplaatsen te controleren. Is dat mooie parkeerterrein waar we vorig jaar stonden nog beschikbaar? Of moeten we op zoek naar iets anders? Er is weinig vervelender dan midden in de nacht op zoek te moeten naar een alternatief voor de geplande wissel. Dat hebben we vorig jaar ervaren toen een geplande locatie op het laatste moment toch niet beschikbaar was. Kan natuurlijk altijd gebeuren, maar als je het kunt voorkomen…

Team 126 stelt zich voor: Tjeerd

Tjeerd GlastraWie ben je?
Even voorstellen, ik ben Tjeerd Glastra en mag voor de derde keer mee als loper met de Roparun. Het team is dit jaar sterk aan verandering onderhevig, er zijn m.n. veel nieuwe lopers bijgekomen dit jaar. Net als verleden jaar lopen we van Hamburg naar Rotterdam en ik beschouw het als een voorrecht om voor de stichting Roparun te mogen lopen.

Wat moeten we verder van je weten?
Iedereen heeft wel familie, vrienden, kennissen of collega’s in de buurt die lijden of hebben geleden aan kanker. Buiten collega van ABN AMRO ben ik ook trotse vader van 3 prachtige kinderen, 2 dochters en een zoon. Zij weten waarom ik dit doe en ik heb hun volledige steun. Ik ga ervan uit dat Team 126 de sponsorgelden dit jaar weer op een hoger niveau weet te brengen dan in het afgelopen jaar.

Een aantal dagen geleden ben ik begonnen met de sponsorloten te verkopen en mocht je die nog niet hebben dan mag je mij altijd een bericht sturen.
Ik reken op je!

Team 126 stelt zich voor: Karin

Karin TervoertWie ben je?
Mijn naam is Karin Tervoert. Ik ben 29 jaar oud en ik woon in Amersfoort.
Op dit moment ben ik gedetacheerd bij ABN AMRO en kijk ik dagelijks uit op de Coolsingel.

Wat is je rol in het team?
Mijn rol in het team is fietser. Samen met Margo begeleid ik onze mannen naar de finish 🙂 .

Hoe vaak heb je meegedaan?
Roparun 2015 wordt mijn tweede run.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik doe mee aan de Roparun, omdat ik op deze manier een bijdrage kan leveren aan het veraangenamen van het leven voor mensen met kanker. Op deze manier hoop ik een hand te kunnen leggen op de schouder van mensen die dat tijdens een periode van ziekte en herstel zo hard nodig hebben.

Daarnaast wordt er in teamverband een sportieve prestatie geleverd, dat vanaf het begin tot het eind een prachtige belevenis is. De run geeft een heerlijk teamgevoel. Dit doen we echt SAMEN. Als team deel je samen de emoties, je voelt samenhorigheid vanuit je hart en je deelt iets met elkaar dat aan anderen niet valt uit te leggen. In het dagelijks leven was je elkaar wellicht niet tegen gekomen, maar de run is een evenement dat ons als team aan elkaar bindt.

Team 126 stelt zich voor: Muriël

Muriel SmuldersWie ben je?
Muriël Smulders, 39 jaar en woonachtig in Schiedam samen met Mark.

Wat is je rol in het team?
Ik maak sinds dit jaar deel uit van het 4-koppige kernteam wat inhoudt dat ik voorafgaand aan de run mee help met alle benodigde voorbereidingen. De taken lopen daarbij uiteen van organiseren van teambijeenkomsten, team compleet krijgen, voortgang van de voorbereiding van de lopers bijhouden, meeregelen van benodigdheden zoals teamkleding, eten/drinken, vervoer etc.
Tijdens de Roparun zelf vervul ik de rol van fietser.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Dit jaar wordt al weer de 7e keer dat ik als fietser meega. 5 x vanuit Parijs en 1 x vanuit Hamburg.
Wat ze zeggen is waar “betrokken zijn bij de Roparun werkt verslavend”. Het fietsen op zich echter niet. Ik ben in het dagelijkse leven een hardloopster en fanatiek bezoekster van de sportschool. Het fietsen op looptempo ervaar ik dan ook als erg saai. Fysiek zit er voor mijn geen uitdaging in maar de mentale uitdaging is daardoor des te groter. De lol tijdens de run moet ik echt halen uit mijn teammaatjes. Samen het gezellig maken en doorstaan.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik vind het erg belangrijk om me in te zetten voor een goed doel en voel me aangesproken tot de wijze waarop Roparun iets toevoegt aan het leven van mensen met kanker. Ieder jaar doe ik dan ook écht mijn best om zoveel mogelijk sponsorgeld op te halen en mijn steentje zo bij te dragen. De inzet zit hem vooral voorafgaand aan het Roparunweekend. Zoveel mogelijk geld ophalen, daar doen we het voor!

Team 126 stelt zich voor: Ries

Ries PeetersWie ben je?
Mijn naam is Ries Peeters. Geboren in Weert, maar opgegroeid in een het kleine dorp Nederweert. Momenteel ben ik woonachtig in Amsterdam en werk ik ondertussen al een dikke 2 jaar voor ABN AMRO.

Wat is je rol in het team?
Ik ben een van de acht lopers. Daarnaast ben ik met 26 jaar de jongste van het team. Ik voel me soms echt de jonge hond van het team. De rest van het team is heel ervaren en professioneel. Dus van hun kennis en ervaring ga ik veel gebruik maken, gedurende de voorbereidingen en de run zelf. Ik ben erg blij dat ik als nieuwkomer zo warm ontvangen word. Ik vind het gaaf om deel uit te mogen maken van dit team.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Dit is de eerste keer dat ik mee doe aan de Roparun. Voor mij is dus alles nieuw. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er ontzettend veel zin in heb! Ik heb al veel goede verhalen vanuit het team gehoord hoe ge-wel-dig en op hetzelfde moment loodzwaar de tocht is. Ik weet dus niet precies wat me te wachten staat maar ik weet wel dat het een groot avontuur gaat worden!

De slogan van de Roparun pakte me direct, “Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven,”. Roparun zet zich met deze slogan in voor patiënten met terminale kanker. Voor dit doel zet ik me maar al te graag in. Ik heb zelf mijn moeder, opa en andere dierbaren aan deze verschrikkelijke ziekte verloren. Het is niet het aantal dagen wat telt maar de kwaliteit van de dagen die je als familie nog hebt. Als ik door mijn inzet aan de Roparun kan bijdragen aan de kwaliteit van de laatste dagen of weken van mensen met kanker en hun dierbaren dan is dat goud waard.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik ben een echte koffiefanaat. Ik kan heerlijk genieten van een verse kop koffie. Ik heb zelf ook jarenlang in een koffiezaak gewerkt. Hopelijk hebben ze in het weekend van de Roparun ook heerlijke koffie in het busje! Dat zou tijdens de estafette un dan echt een opkikker voor me zijn!

Naast koffie krijg ik ook zeer veel energie van sporten, naast hardlopen tennis ik graag en heb ik jarenlang gevoetbald. Ook krijg ik een kick van extremere sporten zoals skydiven, hikingtochten  op gletsjers of een andere uitdaging waarbij ik mijn grenzen kan opzoeken. Na de Roparun ga ik met vrienden een week zeilen in de Griekse Cyclades en bijkomen van dit mooie avontuur.