Trots

Trots ben ik op jullie, op ons, op mezelf.

Dit was het gevoel dat mij opviel toen ik die laatste kilometers naar de Coolsingel mee kon fietsen. Het voordeel van wat later zijn, is dat het ook stiller is op straat. De cadans van de lopers die als één geheel door de Rotterdamse straten lopen. Het eenvoudig ritme van een groep vastberaden mensen die het met zijn allen geflikt heeft. Het was een zeldzaam mooi geluid en gezicht.
Op dat moment realiseerde ik me dat ik trots ben om daar bij te mogen horen.

Daarvoor dank ik jullie allemaal!

Het was bepaald geen makkelijke run. Ik heb er nu toch ook alweer vijf op mijn naam staan en dit was er een met vele uitdagingen. Daar komt dan ook zeker een deel van de trots vandaan. We hebben ons er niet onder laten krijgen. Het grote doel is behaald, we zijn in Rotterdam aangekomen.

Volgens mij is het voor het eerst in de geschiedenis van Team 126 dat we onderweg als laatste op het parcours liepen. Je merkt dat dit wel degelijk impact had. Niet alleen is het onderweg stiller dan we gewend zijn, het doet ook mentaal wel wat. Maar het heeft ook de kracht en sterke mentaliteit van dit team getoond.

Aan het begin van de etappe vanaf Ugchelen stond ik even alleen, in de regen, op onze lopers te wachten die aan hun run-bike-run bezig waren. Het was stil, er kwam geen team meer voorbij, de Veluwe was langzaam aan het ontwaken en het begon al licht te worden. Ik bedacht me dat we vorig jaar op dat tijdstip Wageningen al voorbij waren en vond Rotterdam opeens nog heel ver weg. Gaat dit nog goedkomen? Bus 1 zag er afgeleefd uit toen we ze net hadden verwelkomd. Ik had er niet veel gesproken, maar aan Hans kon je zien dat het zwaar was geweest. Toch weer wat tijd verloren door pech en dat stemde me somber.

Op dat punt in de regen stuurde ik mijn vrouw Miranda een berichtje. Gewoon om even mijn gevoel te delen. Daar kreeg ik als reactie op “Ik ben in ieder geval niet minder trots, sterker nog, trotser!”. Daar moest ik even over nadenken, maar verdomd, ze had gelijk. Natuurlijk willen we een mooie sportieve prestatie neerzetten, je wilt je bewijzen als sporter. Maar we hebben een heleboel geld van mensen gekregen om naar Rotterdam te lopen. Dan zúllen we ook naar Rotterdam lopen. Ongeacht of we eerste of laatste worden, dát is waar we het voor doen. En om dit doel als laatste team met tegenslag te behalen, daar is nog meer wilskracht en doorzettingsvermogen voor nodig.

Vanaf dat punt kwam voor mij de omslag. Ries, Rob, Ronald en Edwin kwamen aan en zagen er fris uit. Ze liepen lekker, voelden zich goed en er was eigenlijk geen reden voor somberheid. De sfeer in de bus was goed, we hadden onze plek geaccepteerd en konden er prima grappen over maken. Natuurlijk fijn als we er nog een paar kunnen pakken, maar we hebben er het beste van gemaakt. Iedere Roparunvrijwilliger langs het parcours kreeg toegeroepen dat hij naar huis kon. Het zat erop, wij waren de laatste. Een motorcontroleur die grapte dat hij ons een stop-and-go zou geven als hij geen gevulde koek kreeg, kreeg als antwoord dat hij alleen zichzelf daarmee had. Was híj later thuis.

Leuk om dan Wilko en Johan tegen te komen en nog even te dollen. Bij het wegrijden met Johan achter ons aan een rotonde helemaal rond in plaats van de eerste rechts. Heerlijk zo’n verbaasd gezicht in je spiegel. Tegen de tijd dat we bij de wissel aangekomen waren was de stemming opperbest en de snelheid ook. Fijn om dan te zien dat bus1 ook weer helemaal opgeknapt is en er ook weer zin in heeft. Een vriend van me zat als vrijwilliger in dezelfde ruimte als het ACT en van hem kreeg ik af en toe een berichtje. “ jullie hebben ze bijna, nog 1 kilometer”. Van hem hoorde ik gisteren ook dat ze daar teams in de gaten houden die slecht gaan. Dat er van sommige teams verwacht wordt dat ze uit gaan vallen. Die status hebben wij nooit gehad en zo heb ik het zelf ook nooit gevoeld.

Ik heb me weer prima vermaakt, ben fitter dan ooit aan de finish gekomen en mijn hoofd zit weer helemaal vol met mooie herinneringen aan een fijne groep mensen.

Wat mij betreft graag tot volgend jaar!

Vol verwachting tot de start

Nog 4 uur te gaan tot de start. De laatste boodschappen zijn gedaan. De bussen ingericht. Ieder teamlid is zich op zijn of haar eigen manier aan het voorbereiden op de start.
Op zoek naar een nieuwe stuurpen voor de reservefiets waarvan het stuur niet vast blijft zitten. Tijd voor een Johan-digheidje. De Hans-igheidjes hebben hun uiterste best gedaan, maar zonder succes.

Aan het genieten van een kop koffie, cappuccino of latte macchiato uit een echt kopje. Hierna worden het echt plastic bekertjes.

Nog een potje tafeltennissen om de wachttijd door te komen. De telefoons nog even aan de lader om straks ook tijdens de run bereikbaar te zijn en onze ervaringen te delen.

Om 16.39 uur gaat ons Roparun avontuur van 2015 echt starten! Wil je ons nog steunen? Dit kan via www.team126.nl. Wil je ons volgen via twitter ‪#‎RRTeam126‬.

De laatste voorbereidingen

Het is bijna zover. Maar eerst nog de laatste voorbereidingen voor we echt los kunnen.

De ondersteunende voertuigen zijn vandaag al opgehaald en gevuld. Dat is nog een hele logistieke klus waar Hans1, Ineke, Rik en Martin een groot deel van de dag mee bezig zullen zijn. Eén bus komt bij onze sponsor Toyota Spiering vandaan, daar moet het aggregaat mee opgehaald worden en dan naar de opslag in Breda. Daar worden de veldbedjes, de partytent en andere noodzakelijke spullen ingeladen.
Met de andere bus worden de boodschappen gedaan bij de groothandel. Als je met 25 mensen 48 uur continu onderweg bent, gaat er heel wat eten en drinken doorheen. Er gaat alleen al een paar honderd liter water mee.
Dan moet de keuken er nog ingebouwd worden en zo zijn er nog heel veel dingen te regelen zo’n laatste dag.

Verder heeft iedereen deze dagen zijn eigen manier van voorbereiden. Lopers lopen nog wat kilometers, anderen gaan naar de kapper om sneller over het parcours te gaan. En zo heeft iedereen zijn eigen rituelen in deze laatste dagen.

Foto 21-05-15 13 20 06Zelf ben ik deze dag altijd lekker onrustig. Vanmorgen nog even boodschappen en dan de helft vergeten. Ondanks het lijstje… Zo’n dag dus.
Ik ben de hele dag bezig mijn tas in te pakken en uiteindelijk doe ik dat vanavond. Wat neem je mee? Wat vooral niet? De lopers en fietsers hebben natuurlijk meer kleding nodig voor alle weersomstandigheden dan de ondersteuners. Ik heb het dus relatief eenvoudig en dan is daar toch weer die twijfel. Wat nou als het wel opeens koud wordt, of warm? Vanavond heb ik echt wel een zorgvuldig gepakte tas klaarstaan, maar nu ben ik nog lekker aan het rommelen.

Morgenochtend verzamelen we vanaf 08:30 bij de ABN AMRO Bank op de Coolsingel. Daar krijgen we nog een kop koffie en de nodige bemoedigende woorden van onze hoofdsponsor en dan gaan we op weg.

We zullen jullie via Facebook, Twitter en Instagram zo goed mogelijk op de hoogte houden van onze voortgang. Volg ons daar dan ook vooral. En vergeet niet af en toe een berichtje terug te sturen. Jullie aanmoedigingen helpen echt!
Tot slot is de site van de Roparun zelf ook helemaal vernieuwd en daar zijn we ook goed te volgen via Roparunlive. Ook voor de verwachte eindtijd wordt geregeld bijgewerkt op basis van onze echte loopsnelheid. Handig voor de afhalers.

Wij hebben er vreselijk veel zin in! Graag tot maandag op de Coolsingel!

Laatste teambijeenkomst

De laatste teambijeenkomst van Team 126 voor de Roparun van 2015 alweer. Het kriebelen gaat nu toch wel over in een lichte jeuk.

Gisteren zijn we nog 1 keer bij elkaar gekomen om de laatste details door te nemen. Onder de rook van Utrecht waren we weer welkom bij Lisette en Theo, waar we alvast wat koolhydraten konden stapelen met een heerlijke pastamaaltijd.

Nog 1 week en we staan aan de vooravond van een mooi avontuur. De ervaren Roparunners weten wat eraan komt en genieten van de voorpret. De rookies zijn al volledig geïntegreerd in het team en doen vrolijk mee. Geamuseerd luisteren ze mee naar alle verhalen die voorbij komen, en lijken zich af te vragen waar ze aan begonnen zijn. Nog maar even en ze zijn zelf onderdeel van die verhalen.

Het kernteam geeft een uitgebreid verslag van de stand van zaken. Helaas begint dat met het slechte nieuws dat Anneke door persoonlijke omstandigheden dit jaar niet mee zal gaan. Vooral voor haarzelf erg vervelend, maar gelukkig heeft ze aangegeven ons wel in Rotterdam te treffen. Wonder boven wonder is het al meteen gelukt om vervanging aan te trekken. Ingrid Rikkers zal de rol van masseuse in bus 1 op zich nemen. Heel tof dat zij dit op zo’n korte termijn aandurft. De eerste vuurdoop heeft ze met vlag en wimpel doorstaan, dus dat gaat vast goed komen.

Financieel is er goed nieuws te melden. Een week voor de run begint hebben we onze doelstelling al ruimschoots gehaald. Meer geld ophalen dan vorig jaar is voor de derde keer op rij gelukt. De teller staat nu al op €24.000,00 en hij loopt nog steeds. Gaan we de €25.000,00 halen? Je kunt nog steeds doneren, dus help ons met die eindsprint.

De busindeling is bekend gemaakt, de bijzonderheden op de route zijn doorgenomen en Douwe heeft zijn voorgestelde menu doorgenomen. Zo door het hele weekend krijgen we toch wel een driegangenmenu voorgeschoteld. Misschien in een beetje vreemde volgorde, maar alles is er. Van soep tot pannenkoeken, van pasta tot gehaktballen. We gaan weer culinair verwend worden.

Voor iedereen was er ook nog een mooi tasje met nieuwe teamkleding. Dank aan ABN AMRO dat we weer netjes als team over straat kunnen. De juiste maten zijn niet bij ieder teamlid goed doorgekomen. Gelukkig kan Yordi het hebben. Best kittig zo’n naveltruitje, ik twijfel alleen over de combinatie met je baard.65f8a37e8284a9593c137ddb8bc79d67

Iedereen heel veel succes bij de laatste voorbereidingen, blijf gezond en graag tot volgende week. Maken we er een mooi avontuur van!

Een bericht van oudgediende Carlo

Na mijn primeur in 2012 heb ik bij aankomst met getapete knieën een knieval gemaakt om in 2013 weer mee te mogen doen.

Gelukt!

Het jaar hard getraind, misschien wel iets te fanatiek, om niet op de fiets, maar lopend de estafette vanaf Parijs te beleven. Voorafgaand mijn eerste 42 km in Rotterdam gelopen, wetend dat ik over een maand weer op de Coolsingel zal finishen.
Hele mooie sponsorcompetitie binnen ons team gehad en ook een toprun achter de rug, ondanks pijn in mijn rechterknie net voor het fantastisch bruisende Zeele.

Het contact met mijn fysiotherapeut flink opgehaald vanwege terugkerende perioden met knieklachten, maar in 2014 mijn marathontijd in R’dam toch zonder problemen flink aangescherpt.
Vanaf dat moment, in aanloop naar de run vanuit Hamburg, op een lager pitje gaan trainen. Helaas begonnen enkele dagen voor het vertrek beide knieën te haperen. Desondanks gelopen door om en om een etappe over te slaan.

Door het moeizame herstel van mijn jumpers knee heb ik dit jaar mijn plek in Team 126 afgestaan. Wel zal ik er in Ter Apel bij zijn en uiteraard thuis bij de brug over De Noord. Veilig voor mijn knieën, maar de teamspirit, toeschouwers, competitie met overige lopers en bovenal de drive voor het hogere doel, zal ik dit keer pijnlijk missen.

Succes!!!!