Team 126 stelt zich voor: Tjeerd

Tjeerd GlastraWie ben je?
Even voorstellen, ik ben Tjeerd Glastra en mag voor de derde keer mee als loper met de Roparun. Het team is dit jaar sterk aan verandering onderhevig, er zijn m.n. veel nieuwe lopers bijgekomen dit jaar. Net als verleden jaar lopen we van Hamburg naar Rotterdam en ik beschouw het als een voorrecht om voor de stichting Roparun te mogen lopen.

Wat moeten we verder van je weten?
Iedereen heeft wel familie, vrienden, kennissen of collega’s in de buurt die lijden of hebben geleden aan kanker. Buiten collega van ABN AMRO ben ik ook trotse vader van 3 prachtige kinderen, 2 dochters en een zoon. Zij weten waarom ik dit doe en ik heb hun volledige steun. Ik ga ervan uit dat Team 126 de sponsorgelden dit jaar weer op een hoger niveau weet te brengen dan in het afgelopen jaar.

Een aantal dagen geleden ben ik begonnen met de sponsorloten te verkopen en mocht je die nog niet hebben dan mag je mij altijd een bericht sturen.
Ik reken op je!

Team 126 stelt zich voor: Karin

Karin TervoertWie ben je?
Mijn naam is Karin Tervoert. Ik ben 29 jaar oud en ik woon in Amersfoort.
Op dit moment ben ik gedetacheerd bij ABN AMRO en kijk ik dagelijks uit op de Coolsingel.

Wat is je rol in het team?
Mijn rol in het team is fietser. Samen met Margo begeleid ik onze mannen naar de finish 🙂 .

Hoe vaak heb je meegedaan?
Roparun 2015 wordt mijn tweede run.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik doe mee aan de Roparun, omdat ik op deze manier een bijdrage kan leveren aan het veraangenamen van het leven voor mensen met kanker. Op deze manier hoop ik een hand te kunnen leggen op de schouder van mensen die dat tijdens een periode van ziekte en herstel zo hard nodig hebben.

Daarnaast wordt er in teamverband een sportieve prestatie geleverd, dat vanaf het begin tot het eind een prachtige belevenis is. De run geeft een heerlijk teamgevoel. Dit doen we echt SAMEN. Als team deel je samen de emoties, je voelt samenhorigheid vanuit je hart en je deelt iets met elkaar dat aan anderen niet valt uit te leggen. In het dagelijks leven was je elkaar wellicht niet tegen gekomen, maar de run is een evenement dat ons als team aan elkaar bindt.

Team 126 stelt zich voor: Muriël

Muriel SmuldersWie ben je?
Muriël Smulders, 39 jaar en woonachtig in Schiedam samen met Mark.

Wat is je rol in het team?
Ik maak sinds dit jaar deel uit van het 4-koppige kernteam wat inhoudt dat ik voorafgaand aan de run mee help met alle benodigde voorbereidingen. De taken lopen daarbij uiteen van organiseren van teambijeenkomsten, team compleet krijgen, voortgang van de voorbereiding van de lopers bijhouden, meeregelen van benodigdheden zoals teamkleding, eten/drinken, vervoer etc.
Tijdens de Roparun zelf vervul ik de rol van fietser.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Dit jaar wordt al weer de 7e keer dat ik als fietser meega. 5 x vanuit Parijs en 1 x vanuit Hamburg.
Wat ze zeggen is waar “betrokken zijn bij de Roparun werkt verslavend”. Het fietsen op zich echter niet. Ik ben in het dagelijkse leven een hardloopster en fanatiek bezoekster van de sportschool. Het fietsen op looptempo ervaar ik dan ook als erg saai. Fysiek zit er voor mijn geen uitdaging in maar de mentale uitdaging is daardoor des te groter. De lol tijdens de run moet ik echt halen uit mijn teammaatjes. Samen het gezellig maken en doorstaan.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik vind het erg belangrijk om me in te zetten voor een goed doel en voel me aangesproken tot de wijze waarop Roparun iets toevoegt aan het leven van mensen met kanker. Ieder jaar doe ik dan ook écht mijn best om zoveel mogelijk sponsorgeld op te halen en mijn steentje zo bij te dragen. De inzet zit hem vooral voorafgaand aan het Roparunweekend. Zoveel mogelijk geld ophalen, daar doen we het voor!

Team 126 stelt zich voor: Ries

Ries PeetersWie ben je?
Mijn naam is Ries Peeters. Geboren in Weert, maar opgegroeid in een het kleine dorp Nederweert. Momenteel ben ik woonachtig in Amsterdam en werk ik ondertussen al een dikke 2 jaar voor ABN AMRO.

Wat is je rol in het team?
Ik ben een van de acht lopers. Daarnaast ben ik met 26 jaar de jongste van het team. Ik voel me soms echt de jonge hond van het team. De rest van het team is heel ervaren en professioneel. Dus van hun kennis en ervaring ga ik veel gebruik maken, gedurende de voorbereidingen en de run zelf. Ik ben erg blij dat ik als nieuwkomer zo warm ontvangen word. Ik vind het gaaf om deel uit te mogen maken van dit team.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Dit is de eerste keer dat ik mee doe aan de Roparun. Voor mij is dus alles nieuw. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er ontzettend veel zin in heb! Ik heb al veel goede verhalen vanuit het team gehoord hoe ge-wel-dig en op hetzelfde moment loodzwaar de tocht is. Ik weet dus niet precies wat me te wachten staat maar ik weet wel dat het een groot avontuur gaat worden!

De slogan van de Roparun pakte me direct, “Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven,”. Roparun zet zich met deze slogan in voor patiënten met terminale kanker. Voor dit doel zet ik me maar al te graag in. Ik heb zelf mijn moeder, opa en andere dierbaren aan deze verschrikkelijke ziekte verloren. Het is niet het aantal dagen wat telt maar de kwaliteit van de dagen die je als familie nog hebt. Als ik door mijn inzet aan de Roparun kan bijdragen aan de kwaliteit van de laatste dagen of weken van mensen met kanker en hun dierbaren dan is dat goud waard.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik ben een echte koffiefanaat. Ik kan heerlijk genieten van een verse kop koffie. Ik heb zelf ook jarenlang in een koffiezaak gewerkt. Hopelijk hebben ze in het weekend van de Roparun ook heerlijke koffie in het busje! Dat zou tijdens de estafette un dan echt een opkikker voor me zijn!

Naast koffie krijg ik ook zeer veel energie van sporten, naast hardlopen tennis ik graag en heb ik jarenlang gevoetbald. Ook krijg ik een kick van extremere sporten zoals skydiven, hikingtochten  op gletsjers of een andere uitdaging waarbij ik mijn grenzen kan opzoeken. Na de Roparun ga ik met vrienden een week zeilen in de Griekse Cyclades en bijkomen van dit mooie avontuur.

Verslag van de nachtelijke testloop

Zaterdagavond 14 maart en zondagmorgen 15 maart stond de “traditionele” testloop van Team 126 op het programma. Met mijn tweede deelname aan het Roparunavontuur mag ik voorzichtig spreken over een traditie. Team 126 neemt dit jaar voor de 18e keer deel waardoor dit voor een aantal teamleden een vast onderdeel is van de jaarlijkse voorbereiding.

© 2015-03-15-00-16-27Wat betekent een testloop eigenlijk?
Een testloop betekent dat we met de lopers, fietsers, chauffeurs van de lopersbussen en de navigatoren een deel van de route van de run afleggen. Hierbij vervult iedereen de rol die hij of zij ook tijdens de run vervult. We hebben afgelopen nacht de route gevolgd vanaf “Stichting Nationaal park Hoge Veluwe” nabij Otterlo tot Leerdam en Leerbroek, een afstand van ruim 75km. Je kunt het zien als een soort generale repetitie.

Waarom is deze voorbereiding zo belangrijk?
Het team bestaat uit een aantal ervaren Roparunners, met een grote variëteit in het aantal jaren ervaring, en debutanten. De ervaren Roparunners zijn voor een deel herintreders, maar ook teamleden die nu een andere rol hebben dan in de voorgaande editie(s). Door een deel van de route af te leggen alsof het de echte run betreft, weet iedereen weer wat hem of haar te doen staat. De debutanten kunnen alvast een beetje proeven aan het avontuur wat ze te wachten staat.

Genoeg uitleg over het wat en waarom van de testloop. Nu het verslag vanuit het perspectief van de navigator van bus 1.

De deelnemers aan de testloop werden tussen 21.30 en 22.00 uur verwacht bij voetbalvereniging Rijsoord in Ridderkerk. Onze teamcaptain Emo heeft geregeld dat deze locatie voor het tweede jaar op rij gebruikt mocht worden. Wij zijn de bestuursvoorzitter van voetbalvereniging Rijsoord hier zeer dankbaar voor. Om ongeveer 20.45 uur vertrok ik vanuit Utrecht om op aanwijzingen van de navigatie in de auto op tijd in Ridderkerk te arriveren. Bij aankomst is een groot deel van het team al aanwezig en ook de rest van de verwachte deelnemers is netjes op tijd. Dat is al een goed begin. 

‘s Middags heb ik de voorlopige route van 2015 vergeleken met de route van 2014. In de geplande etappe zitten geen wijzigingen dus dat moet lukken met navigeren. De TomTom die we in de bus gebruiken is voorzien van de juiste route. Het kernteam heeft een voorlopige indeling van bussen gemaakt. Zodra de fietsen opgeladen zijn en iedereen een plekje heeft gevonden in de bus, kunnen we richting Otterlo rijden.

De eerste stop onderweg naar Otterlo is al gepland. Station Ede-Wageningen waar we Edwin ophalen. Daar blijkt ook direct de eerste uitdaging van de testloop zich aan te dienen. Waar ligt station Ede-Wageningen? Bus 1 en bus 2 nemen beiden een verschillende route richting snelweg, maar daar komen we elkaar weer tegen. Ik heb in bus 1 Ede Stationsstraat ingevoerd als bestemming in de TomTom dus dat moet goed gaan. Bus 2 rijdt voorop dus wij besluiten te volgen ondanks afwijkende aanwijzingen van het navigatiesysteem. We komen rond de met Edwin afgesproken tijd bij station Ede …. centrum. Jammer, bus 2. Ik geef aan dat ze ons wel mogen volgen en op mijn aanwijzingen volgt Hans 1 van bus 1 de aangegeven route. We komen inderdaad bij een station …… Lunteren. Als iemand mij kan uitleggen hoe Ede en Stationsstraat leiden tot station Lunteren dan hoor ik dat graag? Helaas nog geen Edwin en ook ik moet een misser erkennen. Stand bus 1 versus bus 2 staat weer 1-1. Ook hier blijkt drie keer scheepsrecht te zijn. Station nummer 3 is inderdaad station Ede-Wageningen. Het team is compleet.

De startplek voor onze testloop vinden we vervolgens wel zonder problemen. Daar aangekomen worden de fietsen van de auto gehaald, verlichting in orde gemaakt, navigatie op de fietsen gezet, veiligheidshesjes met verlichting uitgedeeld en de volgorde van de lopers bepaald. Na een kort woordje van onze teamcaptain Emo is iedereen klaar voor de start. Anneke is meegegaan als masseuse, maar is tijdens de testloop op de fiets gestapt als vervanger voor Margo die geveld was door de griep. Hans 2 van bus 2 komt even melden dat bus 1 eerst mag starten en bus 2 iets enkele minuten later vertrekt om elkaar niet de hele tijd in de weg te “rijden”. Vorig jaar hebben we ervaren dat het aantal veilige en toegestane stopplekken op de eerste kilometers van deze etappe beperkt is. Helaas heeft Hans 2 weinig invloed op zijn enthousiaste lopers en fietsers die al vertrekken. 

Eenmaal gestart heeft iedereen al snel het ritme te pakken. Voor de lopers betekent dit een kilometer lopen en daarna wachten tot de andere lopers hun kilometer hebben afgelegd en je weer aan de beurt bent. Voor de fietsers betekent dit een fietser voor en een fietser achter de loper voor de veiligheid en de juiste route fietsen. De instellingen van de fietsnavigatie geven wat problemen in het begin, maar dat is gelukkig snel opgelost. Ook voor lege batterijen in de fietsverlichting is direct een passende oplossing beschikbaar. 

De evaluatie van de testloop vorig jaar heeft een korte stop ongeveer halverwege de etappe opgeleverd. Bus 2 loopt iets voor op bus 1 en wacht op de stopplek. Net voor de stop zit een stukje run-bike-run in de route waarbij 1 fietser en 2 lopers samen op pad gaan en de lopers een kilometer lopen afwisselen met een kilometer fietsen. De fietsnavigatie laat het hier even afweten. Gelukkig hebben we de telefoon achter de hand en na wat heen en weer bellen, hebben de fietser en lopers de stopplek gevonden. Daar nemen we een korte pauze zodat iedereen even een kopje warme koffie of thee kan drinken en de fietsers in de bus op temperatuur kunnen komen. Het is buiten namelijk best fris. Met heerlijke cake, gebakken door de buurvrouw van Hans 1, een klein genietmomentje.

Bus 2 vervolgt de route en bus 1 volgt enkele minuten later. Van Buurmalsen tot Beesd bevat de route en run-bike-run van 10 km. We hebben de beschikking over een derde fiets waardoor de lopers deze run-bike-run met elkaar kunnen volbrengen. Voor de fietsers betekent dit even rust en weer op temperatuur komen. Wij rijden met bus 1 naar het punt waar we de begeleiding mogen hervatten. Dat betekent ruim een half uur wachten wat de gelegenheid geeft voor een powernap. We komen hier ook bus 2 weer tegen. Zij zijn iets vriendelijker geweest voor hun lopers en hebben ze nog een stukje verder begeleidt zodat de run-bike-run 5 km is geworden. Tijdens de testloop kan dit, maar tijdens de echte run is dit niet toegestaan. Inmiddels is het aardig licht geworden. We vervolgen de route en besluiten net na Leerdam dat het mooi geweest. De testloop is goed verlopen.

Nadat alle fietsen weer zijn opgeladen en iedereen in de bus zit, kunnen we op weg naar Ridderkerk. De bestuursvoorzitter van voetbalvereniging Rijsoord is al vroeg opgestaan om het clubgebouw voor ons te kunnen openen. Hier is door Anggrainny, Mirjam en Carlo gezorgd voor een heerlijk ontbijt. Verse jus d’orange, gekookte eitjes, zelfgemaakte bramenjam, verschillende soorten zoet en hartig beleg, koffie, thee en nog veel meer. Dit is alvast een prima staaltje catering wat door alle aanwezigen enorm wordt gewaardeerd. Naast de deelnemers aan de testloop zijn ook een groot gedeelte van de overige teamleden aanwezig bij het ontbijt. Naast de extra gezelligheid die dit brengt, is dit ook een sprekend voorbeeld van het grote teamgevoel bij Team 126.

Emo verzorgt, naast een dankwoord voor de gastvrijheid en het goed verzorgde ontbijt, nog een update over de routeverkenning en de laatste ontwikkelingen aangevuld door de andere kernteam leden. De bijbestelde lotenboekjes worden uitgedeeld. Dan is het echt tijd om richting huis te gaan. Edwin zorgt voor gezelligheid onderweg en afleiding tegen de vermoeidheid die nu begint te komen. Als tegenprestatie zet ik Edwin af op station Utrecht Centraal wat ik gelukkig kan vinden zonder hulp van een navigatiesysteem.