Team126 behaalt derde plaats in lotenverkoop!

De totaaluitslag laat nog even op zich wachten, maar wel kunnen we alvast bekend maken dat Roparunteam ABN AMRO, in het klassement van de lotenverkoop, van de 333 deelnemende teams op de 3e plek is geëindigd!

We hebben met elkaar voor € 12.100 aan loten weten af te zetten, slechts € 400 achter de nummer 2. De winnaar zette voor € 14.350 af, we weten dus onze target voor volgend jaar!

Hier zijn we uiteraard onwijs trots op, dank aan iedereen die dit heeft mogelijk gemaakt, kopers en verkopers!

Komkommertijd

 

De vakantieperiode, even een poosje geen Roparun. Best wel even lekker. Het is een hectische periode geweest in de aanloop naar het Pinksterweekend.

Ontwenningsverschijnselen, je auto na een kilometer willen parkeren, het moet er even uitslijten. Ontzettend blij met en trots op onze geweldige score van ruim 28 mille. Het zal niet meevallen daar in 2016 in de buurt te komen.

Alle sponsoren bedankt met een kaartje, omdat we ook dit jaar weer op hen konden rekenen. Geld, materiaal, proviand, een pleisterplaats, we kunnen niet zonder onze begunstigers!

Heel voorzichtig vooruitkijken naar komend jaar. De voorinschrijving is begonnen, leden van team 2015 kunnen zich met voorrang inschrijven. 12 hebben dat inmiddels gedaan, de rest heeft nog even de tijd. Eind augustus weten we wie er van de ploeg van dit jaar weer bij willen zijn, en weten we ook welke vacatures we zullen moeten invullen.

Elk jaar zijn er wel een paar mutaties, en dat is ook goed, dat houdt het team fris. Nieuwe gezichten, nieuw enthousiasme, nieuwe sponsors en lotenkopers, nieuwe ideeën.

Geniet allemaal nog lekker van deze relatieve rustperiode, eind september zien we elkaar weer tijdens de barbecue, dan gaat het weer kriebelen, let maar op!

Kort verslag routeverkenning

Zo, we zijn weer een beetje bekomen van een geslaagde routeverkenning!

Zaterdagmorgen vertrokken we ( Emo, Muriel, Lisette, Margo, Hans 1 en 2) om 9.30 uit Utrecht om Karin in Amersfoort op te pikken (defecte bezem) om na een koffiestop, op onze inmiddels vaste pleisterplaats Bad Bentheim, door te blazen naar Hamburg. Waar we vanaf het nieuwe startterrein de route in kaart hebben gebracht. We zijn doorgegaan tot de stop op kilometerpunt 125 en hebben vervolgens onze hostel in Hude opgezocht.

Inmiddels had Martin zich gemeld die samen met Yvonne en de camper op weg waren naar Noorwegen en in Hude een plekje voor de eerste overnachting hadden gevonden. Martin had reeds voor ons een keuze gemaakt uit de vele horecagelegenheden van Hude (1) dus na ingecheckt te hebben in de hostel konden we aan tafel. Voor de zekerheid kregen we een aparte ruimte toegewezen, wat gezien de vele lachsalvo’s een goede beslissing was.
Kortom, gezellige avond, goeie keus Martin!

Op naar onze “bungalow”, 2 kamers met stapelbedden, maar schoon. Tot 2 uur uitstekend geslapen, totdat onze Poolse buren thuiskwamen en in ploegendienst tot een uur of 4 behoorlijk luidruchtig waren. Hebben we later goedgemaakt!

Prima ontbijtje om een uur of 8. Emo heeft even de buren gedag gezegd op minimaal hetzelfde volume, waarna de ramen snel werden gesloten. Daarna op pad om in Delmenhorst de route weer op te pikken. Het liep allemaal voorspoedig, het door Muriel bestelde zeikweer werd keurig afgeleverd en zo vorderde de dag gestaag. Totdat we rond een uur of 6 het wel mooi vonden en tot aan Zoelen de route in kaart hebben gebracht. Rest ons nog 1 stopplek te bevestigen, maar dat doen we als Emo de plekken van gisteren nog eens heeft doorgerekend.

Al met al een geslaagd weekend, dank aan alle deelnemers! (en aan Lisette en Rob voor het beschikbaar stellen van de auto’s, dat scheelt weer brandstofkosten!)

Verslag route-voorverkenning

Op zondag 8 maart zijn Emo, Martin en Hans 1 het Duitse deel van de route gaan voorverkennen. Vanwege de vele wijzigingen op het begin van het traject en de doorwerking hiervan op de rest van de route.

Om 6 uur in de ochtend verzamelen in Dordrecht, vervolgens in 1 ruk naar onze inmiddels bekende koffiestop in Bad Bentheim. We waren gewend dat je 3 meter over de grens niet meer in het Nederlands wordt aangesproken, maar we werden blij verrast door de Nederlandse Hetty. Emo, de oude charmeur, heeft zelfs haar telefoonnummer gekregen…..

Na de koffie op weg naar Hamburg. Lekker rustig op de weg, dus een relaxte rit. Totdat we zo’n 50 km voor Hamburg door de Polizei van de weg gehaald werden: Ausweis bitte! Voor Emo en Hans geen probleem, voor Martin was het blijkbaar toch iets te vroeg vanmorgen en had zijn portemonnee en papieren thuis gelaten. In gedachten zagen we hem al in de boeien geslagen worden en afgevoerd in een arrestantenbusje, maar het viel mee. Het was mooi weer en de polizisten gaven Herr Koch het voordeel van de twijfel, toch makkelijk zo’n Duitse naam…..

En toen door naar het startterrein. Zoals bekend is dat, waarschijnlijk eenmalig, verplaatst naar de zuidkant van de stad. Midden in het havengebied. Om er te komen moesten we ook die enorme brug over, mooi uitzicht!

Het startveld is een vergeten hoekje in het haventerrein, een beetje parkachtig, we nemen aan dat er om dat park heen parkeergelegenheid komt voor onze bussen. Niet zo spannend als het vertrekpunt vanaf het Heiligengeistfeld, maar elluk nadeel hep se foordeel: we hoeven niet te run-bike-runnen bij de start. Al na 500 meter mag de bus ondersteunen, dus geen ingewikkelde schema’s dit keer. Tijdens de grote routeverkenning in april zal het dan ook niet nodig zijn de fietsen mee te nemen zoals afgelopen jaar.

De uitdaging dit jaar ligt in het feit dat we een route hebben die 18 km korter uitpakt in totaal en dat we om 2 vaste waarden uit de run van 2014 heen willen plannen: de melkfabriek in Grasberg en het warme bad in Ter Apel. Door de verkorting van de route is de melkfabriek ruim 10 km naar voren gehaald. Afgelopen jaar waren we bewust gestart met 2 korte etappes om de extra kilometers t.o.v. de Parijs-route te compenseren, dit jaar is dat niet nodig.

We hebben ons bij het bepalen van de stops gebaseerd op de wens om tot Ter Apel de route goed te verdelen over beide teams, waardoor de etappes wat korter uit zullen pakken. We studeren er nog even op, want een kortere etappe heeft ook gevolgen voor de rustperiodes.

Dus los van het volgen van de route, het eten van glutenvrije borrelnootjes en paaseitjes, hoe ziet zo’n dag er dan uit?

Tot aan de grens is de Nederlandse radio geen probleem en zorgt voor afwisseling van het aanbod. Daarna was iedereen overgeleverd aan mijn muziekkeuze. Ik heb echt mijn best gedaan om het gevarieerd en onvoorspelbaar te houden, onze interpretatie van de Baseballs was onovertroffen. Emo had zowaar de juiste route op de TomTom gezet. We hebben wel een paar keer geconstateerd dat de TomTom en het routeboek niet synchroon lopen, het is ook nog maar een eerste versie zullen we maar denken. De tocht door Bremen was een avontuur, de navigator had daar niet zijn sterkste momenten zal ik maar zeggen…

We waren te laat in Ter Apel om te kunnen controleren of de statiegeldbus bij de Jumbo stond, we waren zelf ook redelijk gaar van de dag. Nog even een stop met koffie in Ermelo en toen weer terug op huis aan. Thuisgekomen stond de dagteller op dik 1100 km, het was een zinvolle dag, heel gezellig, de auto moet nog even uitgezogen worden vanwege de rondslingerende borrelnoten, maar vooruit.

Komende zondag komen we uitgebreid terug bij jullie!