Team 126 stelt zich voor: Jan-Willem

Wie ben je?
Ik ben Jan-Willem Pauptit, getrouwd met Diana (één van de masseurs van ons team) en vader van twee kinderen Lars en Stan. Daarnaast heb ik nog  twee bonus-kinderen (die van Diana) Wendy en Lesley. Ik ben 54 jaar en een geboren en getogen Hagenees.

Wat is je rol in het team?
Ik ga mee als fietser.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Dit wordt mijn 6e editie geloof ik. Mijn allereerste Roparun was nog naar Parijs toe, als loper. Dat voelt als’… in een vorig leven…’. Heb hem drie keer gelopen, 1 editie half lopen, half fietsen en de laatste keer (2008) alleen maar gefietst. Daarna heeft de Roparun op een relatief lag pitje gestaan. Maar sinds de ‘herintreding’ van Diana vorig jaar, is het toch weer gaan kriebelen.

Wat moeten we verder van je weten?
Na jarenlang werkzaam geweest te zijn bij verschillende banken (waaronder ABN AMRO wat mijn betrokkenheid bij dit team verklaart), heb ik nu het plan opgevat om als docent economie aan de slag te gaan. Aangezien ik nu nog geen baan gevonden heb, heb ik alle tijd om mijn lang gekoesterde wens om te leren drummen in vervulling te laten gaan. Daarnaast houd ik erg van (hard) rockmuziek en heb een seizoenskaart voor ADO Den Haag.

Team 126 op de Kerstmarkt

Roparunmascotte en collectant

Afgelopen weekend was ik met mijn vrienden van Team 126 op de Kerstmarkt in Haarlem. Nu ben ik geen vast lid van het team, daarom stel ik me graag even aan u voor.
Ik ben Roparunvogel; de mascotte van de Roparun. En bij dit soort mooie momenten wil ik uiteraard niet ontbreken.

Wat het weer betreft…..: ik heb nattere Kerstmarkten meegemaakt. Maar wind, storm of regen: niets houdt Team 126 tegen om op pad te gaan voor het goede doel. Dat was voor deze keer het Hospice in Haarlem. Want dat is en blijft waar we het voor doen: het leven voor kankerpatiënten iets draaglijker te maken…

Ik heb wel gemerkt dat ik iets aan mijn naamsbekendheid moet doen. Want regelmatig werd ik aangesproken als mijn achterneef Pino; u weet wel die uit Sesamstraat… Gelukkig wilden ze wel met me op de foto, uiteraard na een bijdrage voor het Hospice. In de buurt van de marktkraam veel high fives en fijne warme knuffels uitgedeeld. Sommige kleine kinderen vonden me wel wat eng; toch eens nadenken over een nog kindvriendelijker uitstraling. Alleen dat getrek een mijn snavel vond ik af en toe wat minder. Maar ja: alles voor het goede doel….

In de marktkraam, overladen met 2e hands boeken, flessen wijn en zelfgeknutselde knuffels, was het een vrolijke gezelligheid. Omdat alle soorten boeken voorradig waren, was er voor ieder wel wat wils. De ‘bepaal zelf je prijs’ methode, is het op het eind van de markt ingeruild voor ‘gratis meenemen, doneren mag’. Ik had het idee dat de laatste toch iets meer succes had. Of kwam het doordat onze kraam nog één van de laatste plekken was waar je even kon schuilen voor weer een regenbui?? In ieder geval zorgde het voor veel aanloop en een flinke vermindering van de voorraad.

Marktkraam van Team 126

Al met al was het een inspannend maar dankbaar weekend, niet in de laatste plaats door de goed verzorgde lunch; bedankt Douwe en café De Lift. Was prettig om daar even op te kunnen warmen; binnen- en buitenkant.

Alle munten, briefgeld, pin-betalingen en Tikkies worden nu nog bij elkaar opgeteld, het eindtotaal horen jullie binnenkort. Roparunvogel wordt er in ieder geval blij van!!!

Tot de volgende keer!