Team 126 stelt zich voor: Rob

Rob KocksWie ben je?
Ik ben Rob Kocks, hoop net voor Pinksteren 60 jaar te worden. Ik ben getrouwd met Wilma en wij hebben 2 lieve dochters (Elise – 34 jaar, en Lisanne – 31 jaar). Daarnaast hebben we twee prachtige kleinkinderen (Alysia – 5 jaar en Jesse – 3 jaar) waar we volop van genieten.

Ik ben bijna 40  jaar bij ABN AMRO en haar rechtsvoorgangers werkzaam geweest. Jammer genoeg ben ik vorig jaar bij een reorganisatie ‘eruit gevallen’ en ben sinds die tijd thuis. Aan de ene kant natuurlijk heel vervelend, aan de andere kant geeft dit ook weer ruimte en kansen voor nieuwe activiteiten. Wij reizen graag met onze camper en daar hebben we nu natuurlijk meer gelegenheid voor.

Wat is je rol in het team?
Ik ben dit keer reserveloper/ondersteuner in het team. Ben een ervaren marathonloper. Ik heb inmiddels 18 marathons uitgelopen, waarvan 14x Rotterdam, NewYork, Amsterdam, Jungfrau-marathon en de Slachte-marathon in Friesland.  Ik hoop 7 april voor de 15e keer Rotterdam uit te lopen. Als zgn. Super Marathon Master betekent dit dat ik in Rotterdam dan officieel gehuldigd zal worden. Ben benieuwd.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Ik heb inmiddels 5 x eerder als loper meegedaan. In de jaren 2009 t/m 2012 vanaf Parijs en in 2015 vanaf Hamburg. De jaren dat ik niet meedeed bleef ik toch erg nauw betrokken bij het wel en wee van het team. In de Pinksterweekenden volgde ik het team op de voet en fietste meestal een flink eind van het laatste stuk mee om te steunen. Toen ik gevraagd werd om nog een keer mee te gaan als reserveloper hoefde ik niet te lang na te denken. Als reserveloper moet je net als alle lopers er klaar voor zijn om mee te lopen. Als één van de andere lopers niet verder kan moet ik direct in kunnen vallen. Dit kan al in de eerste etappe gebeuren, maar het kan ook zo zijn dat ik helemaal niet in actie hoef te komen.

Bijkomende persoonlijke motivatie is dat ik graag iets wil doen om mensen met kanker te helpen. In mijn directe omgeving heb ik de enorme impact van die ziekte op de patiënten en hun directe omgeving kunnen zien. Ik heb ook van dichtbij gezien dat met de opbrengsten van de Roparun echt prachtige dingen worden gedaan die het leven van kankerpatiënten draaglijker maken.

Daarnaast is het natuurlijk gewoon een prachtig avontuur en heb ik ervaren dat er geen betere teambuilding bestaat. Er ontstaan echte vriendschappen uit en dat is natuurlijk fantastisch. Het 2019 team ziet er qua samenstelling flink anders uit dan in de voorgaande jaren. Leuk dat we vanuit Hamburg op de route door mijn woonplaats Ridderkerk komen. Ik heb er echt zin in.

Rotterdam, here we come!