Roparun 2026

Daar stond ik dan als Teamcaptain van een geweldig team klaar om te vertrekken naar de start in Frankrijk. Ik had nooit durven dromen dat ik hier als teamcaptain zou staan. Nog volop in de zenuwen of ik en het kernteam wel alles goed gedaan hebben vertrokken we naar Frankrijk. We moesten nog wel even wachten op Julia, want daar begint alles om 10:30.

Na een vechtpartij om de verdeling van de bussen zat bus 1 verslagen in het busje zonder de Airco. Na 5 minuten waren we dat al vergeten en hadden we de grootste lol in deze bus. Met Sander en Ronald voorin is het een geslaagde rit geweest. We hebben werkelijk heel België gezien en weten we zeker dat we liever terug lopen dan terug in dat busje.

Rond de klok van 16:00uur waren we aangebakken in Frankrijk aangekomen. Daar stond een busje 2 helemaal fris en fruitig op ons te wachten. Ook de Catering en de materialen wagen kwamen niet veel later aan op de slaaplocatie. Vervolgens gingen we als geoliede machine alles gereed maken voor de volgende dag.

Voordat we het wisten zaten we (zonder gebruik gemaakt te hebben van de Skottelbrei) aan heerlijke broodjes hamburger. (wist je overigens dat de Leclerc alles heeft behalve een skottelbrei). Na het eten heeft Michel Marco erg gerust gesteld door Ronald en Julia S te helpen bij de navigatie app. (ik wist echt wel dat dit goed kwam) Nadat we heerlijk genoten hebben van een drankje en hapje begon de strijd om de felbegeerde wisselbeker in de Kahoot Quiz. Het was erg spannend en werd op de laatste vraag pas beslist. (Jammer Sander maar 2de is ook erg knap. Haha) Gefeliciteerd Kim!!! Inmiddels de hoogste tijd om te gaan slapen. Nou ja….. behalve een klein groepje enthousiaste mensen die dachten dat je Hitster ook zachtjes kan spelen.

De Ochtend begon vroeg voor degene die wakker gehouden werden door de houtbewerkers tijdens de nacht. Dus dan maar eruit en beginnen met de eitjes bakken. Nadat er 3 dozen eieren gebakken waren en iedereen zijn broodje op had werd er weer zonder taken verdeling als team opgeruimd en waren we stipt om 9:00uur zoals gepland op weg naar de start. (ook de Julia’s waren op tijd klaar)

Aangekomen op het start terrein gaan alle teams op hun gemakje spulletjes klaar zetten en genieten bij de start. Team 126 niet. We zijn begonnen met tevergeefs te maken van de Aggregaat. En was Mick druk bezig met een lijstje aan het maken wat er nog gehaald moest worden bij de Action. Daarna rennen naar de start om ons aan te melden en de opening van de Roparun mee te maken. Dat was wel gelukt. Hierna even snel wat koude pannenkoeken eten, masseren en vervolgens de Speech.

Op het eerste kamp waren we nog volop energie en verveelde Colin zich. Na een paar minuten rijles en het net niet raken van een andere auto waren we erover eens dat dat geen goed idee was. Wel is er geleerd dat je bedjes die je opstapelt beter kunt vastzetten. Dat scheelt een potje mikado met uitladen.

Etappe 2 16:00 – 0:00

Om 16:00 begon bus 1 dan aan de 2de lange etappe. Gelukkig was de temperatuur wat gezakt. Bus 1 kon genieten van het kamp in de sporthal. Wat een top locatie was dit. Wel wat lawaaierig en jammer dat de burgemeester er zelf niet bij kon zijn. Die was druk met boer zijn. Echt slapen was met deze hitte niet mogelijk. Laten we zeggen dat we allemaal even lekker gelegen hebben en hier en daar paar minuten geslapen hebben. Overigens zijn we allemaal via de observatiepost goed in de gaten gehouden door de ondersteuning.

Rond 20:00 had bus 1 de 2de etappe verslonden en stond hetzelfde te wachten voor bus 2. Maar ook deze etappe ging gemakkelijk en iedereen zat er super goed in. Er zijn onderweg heel wat nieuwe nummers bedacht. En we zijn Frankrijk uitgegaan en België in gerend. Eindelijk van die vervelende (vals vlakke) stukken af. Dit was voor de fietsers niet te doen. Lianne, heuvels en haar fiets waren niet op elkaar afgestemd. Bij de wissel was het duidelijk dat niet alleen Lianne heeft gestreden. Ook Laurens heeft gestreden en er verstandig aan gedaan om te stoppen vanwege zijn blessure. De rit naar het Kamp was voor Sander de groot nog een grote uitdaging  na de loodzware etappe vol oprispingen kon hij eindelijk gaan slapen, was het niet dat hij 4x per uur moest plassen.

Zondag Etappe 3  0:00 – 10:20

Rond middernacht was het de taak voor bus 1 met Antilope Colin om de muur van Geraardsbergen te verslaan. Dit was de taak opnieuw de taak aan Rudolf. En net als vorig jaar versloeg hij niet alleen de berg, maar ook de vele fietsers die aan het strijden waren. Bus 2 heeft heerlijk in de buitenlucht mogen slapen. (1.5 maximaal was er te halen) Helaas was dit nog niet genoeg voor Lianne en heeft heel verstandig even plaats gemaakt voor Laurens. Ook voor Sander was er niet genoeg herstel en heeft de zon vermoedelijk roet in zijn maag gegooid en heeft hij een knappe beslissing gemaakt om even een etappe niet in het busje te gaan rijden. Dus bus 2 ging met Laurens en Ilse de 3de etappe in. En mocht om 5:00uur in de ochtend het zonnetje tegemoet lopen. Al snel liep de temperatuur weer erg snel op. Maar Met onze zonnestraaltjes Julia en Laura was dit een gemakkelijke taak. Zelf toen we nog de strijd aangegaan zijn met een “mietje” waar Laura nog lang aan zal terug denken Ook toen ook de fiets nog defect raakte en de ANWB erbij moest komen. En een stuk runbikerun en tot de claxon van het busje met de gemaakte fiets hield de reservefiets het vol. Deze begaf het ook. Verder hebben we onderweg nog een alarm af laten gaan bij een boer, waar vervolgens 2 klerenkasten bij Ronald zijn raam verhaal kwamen doen. Gelukkig was Sander wakker en reed hij verstandig weg. Niet veel later heeft de organisatie de route omgelegd.

Na de geweldige doorkomst in Zele zat ook voor bus 2 de 3de chaotische etappe erop.

Zondag Etappe 4  10:20 – 19:25

Bus 1 mocht rond 10:30 beginnen nadat ze heerlijk hebben geslapen in de Coca-cola fabriek in Antwerpen. Deze etappe ging ook nog eens door Antwerpen heen ook. Nadat ook bus 2 even heeft kunnen slapen begon rond 15:00 de 4de etappe. Maar natuurlijk niet zonder wissel van mensen. Vanwege de hitte en omdat Ilse ook maar eens moest slapen werd Mick de chauffeur en fietste Laurens nog een rondje mee.  Sander was bijna weer de oude maar maakte een slimme keuze om zijn oude plekje in de materialenwagen op te pakken. (met Airco) We vlogen over de grens bij Nederland en kwamen aan bij de gezamenlijke doorkomst in Tilburg. Bij de aankomst in Tilburg gaf de motorbegeleider aan dat we van de verkeerde kant kwamen.

Waarop er in koor direct geantwoord word dat de chauffeur ook inderdaad wel een beetje van de andere kant is. Wat hierop volgde was van dat Kim leek op jawel de 4de ex-vrouw van de motorbegeleider tot een foto van Ilse bovenop de motor. Heel gaaf om deze doorkomst als team te doen waar de nodige tranen vielen vanwege de lieve familie en vrienden die langs de kant stonden.

Na deze etappe hebben Dana en Kim Mick een lesje verkeersborden gegeven om hem wakker te houden tot het volgende kamp. In het kamp Dongen moest er nog  bijna een duif begraven worden die met een rot klap tegen het gebouw aanvloog, vervolgens is gereanimeerd en weer wegvloog om het vervolgens nog eens te doen. Vervolgens zijn Kim en Dana nog voor een rondleiding door de fabriek gelopen wat uiteindelijk een escaperoom is geworden. Ook kwam Jolanda erachter dat er een lampje zit in de bakwagen. Tja als we dat eerder wisten was het nu niet leuk om te benoemen.

Zondag / Maandag Etappe 5 19:25 – 6:00

Na weer een perfecte slaaplocatie in de Coca-Cola fabriek in Dongen

Begon de rit voor bus 1 gewoon zonder wissels omdat Dirk van de ballen was afgebleven dit jaar. De doorkomst in Sprundel was weer magisch en zal vermoedelijk de doorkomst worden waar bus 1 op zal gaan stemmen.

Na deze etappes hebben we weer heerlijk genoten van de gastvrijheid bij Hans thuis. Zelfs Mick kon hier niet meer wakker blijven van de grote hoeveelheid monsters die hij heeft verslagen. Hij gaf nog de sleutels aan Ineke, waarbij hij keurig uitlegde welke sleutel ze moest hebben. 2 minuten later was dit volledig vergeten en wist niemand dit meer.

En ja dan heb je bus 2, maar dan zonder bus. Nee die doen we ook gewoon anders. Onder de vol enthousiasme van Laura en Julia namen we ook gewoon Laurens en zelf Kim mee op de fiets. Wat een spektakel was dat. De captain die zijn stem verliest, Laurens die zijn drinken verliest, Julia de haar muziekboxje verliest. Maar de humor en de sfeer die wij hebben met dit team kun je niet verliezen. Met Ponte in de rondte en met Forever Jan werden we ontvangen bij de finish door de rest van het team.

Vervolgens de route lopend over de Coolsingel is niet te bevatten. Familie, vrienden en de kids langs de kant, hebben dit avontuur met een strikje en een traan geweldig ingepakt.

En als jullie nu vragen hoe was het nou eigenlijk? Ja dan kunnen we maar 1 antwoord geven: er is geen antwoord op. Je moet het voelen en meemaken en dan ben je net als ons besmet met het virus.

Team 126 en de 35ste editie van de roparun is er eentje die heeeel bijzonder zal blijven.
Ons Motto: 1 team meerdere taken maar met maar 1 geur.