Zondag 15 februari, de weerberichten voorspellen sneeuw met een gevoelstemperatuur waarbij je liever binnen blijft. Een prima dag voor een training. Want hoe gaat dat eigenlijk met lopers en fietsers waarbij de lopers elkaar afwisselen. En hoe zwaar is een shift van 50km? Om daar achter te komen hebben we afgesproken zodat we ontdekken wat ons te wachten staat.
Onder het genot van een lekker kopje koffie of thee maken we kennis met elkaar, veel nieuwe mensen in het team. De sfeer is al meteen warm en gezellig. Als een volleerde gastheer worden we goed verzorgt en bijgepraat door Marco, onze teamcaptain. We hebben veel vragen, want hoe gaat dat nu met deze run-like-run training. De route hadden we al gekregen, deze was zorgvuldig uitgezocht en aangepast zodat als het zou gaan sneeuwen we die sneeuwbuien niet op de zwaarste stukken zouden krijgen.
Want hoe zit dat nu met lopers en fietsers? Een team bestaat uit 8 lopers die in 2 groepen verdeeld worden. 4 lopers per shift die in estafette de kilometers verslinden. Die lopers worden begeleid door teamleden op de fiets die zorgen dat we de goede kant op gaan en veilig kunnen oversteken. Een pittige taak want die gaan niet in estafette, nee die doen dat hele stuk zonder te wisselen!
10 uur, tijd om te vertrekken! Helaas konden 2 lopers er niet bij zijn dus hadden we 2 teams van 3 lopers. Tijdens deze training hadden we niet de luxe van een busje die ons naar het volgende stuk bracht dus als je niet aan het lopen was dan zat je op de fiets. Met 3 lopers betekend dit 1KM hardlopen -> 2KM fietsen -> 1KM hardlopen….. Het is fris maar al snel zijn we warmgelopen en de gezelligheid van elkaar leren kennen heeft daar absoluut bij geholpen. Wat een warmte in dit team, nu al! Terwijl de kilometers voorbij vliegen leren we elkaar steeds beter kennen. Tijdens het lopen, want we lopen met 2 teams tegelijk dus ook 2 lopers die elkaar er doorheen helpen. Ook op de fiets is er onderling veel gesproken. Mooi om die personen eindelijk eens in het echt te ontmoeten. Een mooi team met geweldige teamleden!
De route is prachtig, langs de parken van Almere schiet de kilometerteller omhoog. We gaan lekker! Of het nu het zonnetje was dat flink aan het schijnen was, de omgeving of toch de warmte van het team. Handschoenen en jassen gingen uit. Dit is genieten! Voor we het door hebben zitten we al op de helft. Tijd voor een bakkie koffie en thee met lunch die naar ons toe werd gebracht. Geweldige service! Op naar het laatste stuk, door de duinen van Almere, ja Almere heeft een prachtig stuk met duinen. En de sneeuw? Gelukkig blijft die voorlopig weg. We merken wel dat we al een flink stuk onderweg zijn en helpen elkaar er doorheen. Soms dagen we elkaar zelfs even uit met en sprintje om de volgende loper te pesten die een nog snellere sprint moet trekken op de fiets om klaar te staan voor de HIGH-FIVE wissel.
Gaat het al sneeuwen? Nee, Marco heeft niet alleen een goed team bij elkaar gebracht en een perfecte route gemaakt. Het laatste stuk, een kleine extra lus om de afstand te halen die de bedoeling is. Met blije gezichten komen we weer waar we begonnen zijn. Jassen uit en even napraten met alweer een goede verzorging. Nu weten we wat we gaan doen tijdens de roparun. Wat de afstand is van een shift. Op naar de volgende? Bij de roparun hebben we nu 4 uur de tijd om te eten en te “rusten” tot we weer aan de beurt zijn. 4-uur later gaat dan ook het bericht in de groep rond, kom op daar gaan we weer. Nu lachen we nog, tijdens het pinksterweekend is het shift na shift na shift na… tot we aankomen in Rotterdam.
Aan de motivatie en de sfeer in het team gaat het niet liggen. Die zijn top! Maar wat wil je met zo’n teamcaptain. Hij heeft het ook nog eens zo weten te plannen dat de sneeuw pas valt als we allemaal weer thuis zijn. Nu lijkt het allemaal heel leuk, laten we niet vergeten waar we het voor doen. Niet voor onszelf, we doen het om zo veel mogelijk mensen te kunnen helpen die het veel zwaarder hebben. Elke bijdrage helpt!
Wat je zegt Emo! Zo tof dat het organisatorische stokje is doorgegeven en is opgepakt.
Goed om te lezen dat het ‘gewoon’ door gaat! Trots op jullie!