Vandaag waren wij als team welkom in winkelcentrum Vleuterweide in Vleuten.

In twee ploegen hebben we hier een groot deel van de dag gecollecteerd en promotie gemaakt voor de Roparun. Vanmorgen waren Douwe, Karin, Margo, Emo en Hans 2 van de partij. Vanmiddag Namen Hans 1, Tjeerd en Louis het stokje , of eigenlijk de collectebus, van ons over.

Als team hebben we ervaring met collecteren in de regio Rotterdam. Daar hoef je de gemiddelde bezoeker geen uitleg te geven over de Roparun en waarvoor we het doen. Vooraf hadden we ingeschat dat dit wel eens een zwaardere klus kon worden. Vleuten ligt toch een redelijk stuk van de route.
Mij is het alleszins meegevallen. Verrassend veel mensen waren toch bekend met de Roparun en veel bezoekers van dit winkelcentrum waren best bereid om ons verhaal aan te horen. Bijna iedereen pakte daarna zijn of haar portemonnee om een bijdrage te doen.

Een aantal mensen kende ons ook van het artikel dat Lisette pasgeleden in de lokale krant heeft laten plaatsen. Zo wordt de Roparun toch steeds bekender en wordt alle inzet van alle teams steeds meer beloond.

Persoonlijk heb ik bijna nooit contant geld bij me en ik ben daar zeker niet alleen in. Eén van de meest gehoorde reacties bij een collecte is ‘sorry, geen kleingeld’. Vandaag waren wij daarop voorbereid. Via ABN AMRO hadden wij de beschikking over een mobiel pinapparaat en dat blijkt een gouden greep. Mensen zijn best bereid om hun pinpas te pakken en op deze manier een bijdrage te doen. Hierdoor hebben wij serieus meer geld op kunnen halen dat anders aan ons voorbij gegaan was.

Al met al een goed gevoel aan deze dag overgehouden. Collecteren zal nooit een hobby van me worden. Maar door alle positieve reacties en de gulle gaven van Vleuten en omgeving hebben we het toch weer met plezier gedaan.
Begin volgende week weten we hoeveel deze dag heeft opgeleverd. Ik ben benieuwd.

Gisteren zijn Emo, Hans 1 en Muriel naar de laatste teambijeenkomst in Ahoy’ geweest.

Afgeladen met tassen met teamshirts, pastabonnen, busstickers, flyers en andere informatie kwamen weer terug. Informatie gekregen over de laatste mutaties in de route. Op vrijdag 15 mei staat de definitieve route op de website.

De gisteren gebruikte presentaties zullen begin volgende week op www.roparun.nl worden geplaatst.

De starttijden zijn gisteren bekendgemaakt: Team 126 start op 23 mei om 16:39 uur vanuit Hamburg, samen met de teams 11, 25, 53 en 69. Ca 48 uur later hopen we jullie te zien op de Coolsingel!

Missie voor het Pinksterweekend voor een Roparunner: loop 560 km in 48 uur samen met 7 collegarunners!

Dat is een glasheldere doelstelling, maar dan is natuurlijk de vraag: hoe bereid je je daarop voor? Ik wil proberen daar een indruk van te geven vanuit het perspectief van een hardloper.

Uit 4 voorgaande Roparunedities (2009 t/m 2012) heb ik gelukkig al de nodige ervaring kunnen opdoen. Desondanks blijft het best een lastige opgave, want je weet dat je er met alleen trainingen van 1 uurtje – 10 km – duidelijk niet gaat komen.

Ik vind het zelf wel prettig en verstandig om met een goede conditie aan dit avontuur te beginnen. Daarom had ik mij vorig jaar in oktober direct al ingeschreven voor de Rotterdam Marathon op 12 april. Omdat ik in januari/februari nog een lange vakantie gepland had, leek het me wel een goed idee om direct in het najaar al met de lange duurlopen te beginnen. Wellicht was dat iets teveel van het goede, want het lichaam protesteerde en rond de Kerst liep ik rond met een lastige kuitblessure. Gelukkig was ik net op tijd hersteld om nog voor mijn vakantie de training te kunnen hervatten.

De dag na mijn vakantie stond er een 27 km training met het Roparunteam op het programma. Natuurlijk wilde ik daaraan meedoen, maar toen merkte ik al dat de conditie zeker nog niet op het gewenste niveau was. De weken daarna heb ik nog flink kunnen doortrainen. Met trainingsweken oplopend van ca 50 km per week naar ruim 65 km per week vlak voor de Marathon.

Op Paasmaandag had ik nog een 10 km wedstrijdje gepland staan om te kijken hoe het ervoor stond. Die heb ik in een vlak tempo van 12 km per uur kunnen lopen, dus ging ik met een positief gevoel naar de start van de Marathon.

Toen ik zaterdagochtend het startnummer ging ophalen merkte ik dat het toch wel weer spannend werd. Zou het wel goed gaan? Want 4 weken uit de voorbereiding missen door vakantie is best veel! Zou die ‘man met de hamer’ niet weer ongenadig toeslaan in het Kralingse Bos? Aan de andere kant had ik al 13 keer eerder de finish gehaald in Rotterdam, dus zou dat nu toch ook moeten lukken?

Ik had me voorgenomen om niet te snel te willen gaan en me te richten op een eindtijd van rond de 4 uur. Tot km 34 liep alles eigenlijk volgens plan en was er geen vuiltje aan de lucht. Maar vanaf dat moment ging het mis en was het nog 8 km afzien. Verschrikkelijk, wat kunnen 8 km dan nog ver zijn! Afijn, na 4:18 kwam ik over de finish en kon ik de medaille in ontvangst nemen en was alle ellende weer snel vergeten.

Na twee weken relatieve rust ben ik inmiddels weer begonnen aan de verdere voorbereiding voor de Roparun. Dat betekent vooral veel intervaltrainingen, afgewisseld met tempoduurlopen om het lichaam te laten wennen aan de vele korte stukjes (telkens 1 km) die we bij de Roparun moeten gaan lopen.

Nog een paar weken en dan mogen we weer. Ik merk dat de spanning toeneemt. Routeverkenningen zijn gedaan, de meeste loten zijn verkocht, we zijn er bijna klaar voor.

Uiteraard kunnen jullie ons nog altijd sponsoren via de donatiemodule op onze website www.team126.nl.

Zo, we zijn weer een beetje bekomen van een geslaagde routeverkenning!

Zaterdagmorgen vertrokken we ( Emo, Muriel, Lisette, Margo, Hans 1 en 2) om 9.30 uit Utrecht om Karin in Amersfoort op te pikken (defecte bezem) om na een koffiestop, op onze inmiddels vaste pleisterplaats Bad Bentheim, door te blazen naar Hamburg. Waar we vanaf het nieuwe startterrein de route in kaart hebben gebracht. We zijn doorgegaan tot de stop op kilometerpunt 125 en hebben vervolgens onze hostel in Hude opgezocht.

Inmiddels had Martin zich gemeld die samen met Yvonne en de camper op weg waren naar Noorwegen en in Hude een plekje voor de eerste overnachting hadden gevonden. Martin had reeds voor ons een keuze gemaakt uit de vele horecagelegenheden van Hude (1) dus na ingecheckt te hebben in de hostel konden we aan tafel. Voor de zekerheid kregen we een aparte ruimte toegewezen, wat gezien de vele lachsalvo’s een goede beslissing was.
Kortom, gezellige avond, goeie keus Martin!

Op naar onze “bungalow”, 2 kamers met stapelbedden, maar schoon. Tot 2 uur uitstekend geslapen, totdat onze Poolse buren thuiskwamen en in ploegendienst tot een uur of 4 behoorlijk luidruchtig waren. Hebben we later goedgemaakt!

Prima ontbijtje om een uur of 8. Emo heeft even de buren gedag gezegd op minimaal hetzelfde volume, waarna de ramen snel werden gesloten. Daarna op pad om in Delmenhorst de route weer op te pikken. Het liep allemaal voorspoedig, het door Muriel bestelde zeikweer werd keurig afgeleverd en zo vorderde de dag gestaag. Totdat we rond een uur of 6 het wel mooi vonden en tot aan Zoelen de route in kaart hebben gebracht. Rest ons nog 1 stopplek te bevestigen, maar dat doen we als Emo de plekken van gisteren nog eens heeft doorgerekend.

Al met al een geslaagd weekend, dank aan alle deelnemers! (en aan Lisette en Rob voor het beschikbaar stellen van de auto’s, dat scheelt weer brandstofkosten!)