Team 126 stelt zich voor: Darryl

Darryl Tjin-A-LimWie ben je?
Darryl Tjin-A-Lim, 47 jaar en woonachtig in Amstelveen.

Wat is je rol in het team?
Loper.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Ik ben 1 van de ‘rookies’ in het team en ben benieuwd hoe het straks voelt om 2 dagen te lopen met weinig rust, geen 3-sterren hotelfaciliteiten en belangrijker; hoe mijn spieren met deze belasting om zullen gaan. Wat mij wel reeds is opgevallen is dat je als team een Roparun loopt waarbij iedereen even belangrijk is. Als je ziet hoe gedreven en professioneel het kernteam acteert dan voel ik mij bevoorrecht om voor Team 126 te mogen lopen.

Wat moeten we verder van je weten?
Als ervaren loper van diverse Marathons staat de Roparun al jaren op mijn ‘bucket list’.
Lopen is mijn passie en om dat voor een goed doel te doen maakt het helemaal af. Voor het lopen van lange afstanden moet je fysiek maar zeker ook mentaal sterk zijn. Pijn zit in je hoofd.

Neem nu de Chicago Marathon van 2008 die ik samen met enkele ABN AMRO collega’s, trouwens ook voor een goed doel, heb gelopen. Bij de start was het reeds 30 graden met een luchtvochtigheidsgraad van 85%. Geen ideale omstandigheden voor het lopen van een Marathon, maar vertel dat maar aan een loper die maanden voor dit evenement heeft getraind. Het werd niet verrassend een slagveld met heel veel uitvallers en uiteindelijk heeft de organisatie besloten de race te stoppen. Lopers die op dat moment voorbij de 30km waren hadden geluk. Ik was daar 1 van maar tja, een marathon begint pas bij 35km. Heb uiteindelijk de finish wel gehaald, maar kon daarna 2 dagen geen pap meer zeggen.

In de resterende weken gaan de kilometers omhoog en ga ik mij ook mentaal voorbereiden op deze geweldige uitdaging. De 1ste vuurdoop was een nachttraining van 75km op 14/15 maart. Het was een korte kennismaking met het echte werk en ondanks een verkoudheid ben ik tevreden met het resultaat. De 1ste stap is gezet nu de rest nog. Benne benieuwd naar dit avontuur!!

Team 126 stelt zich voor: Ronald

Ronald BohleWie ben je?
Mijn naam is Ronald Bohle, 53 jaar en woonachtig in Hoofddorp. Ik ben geboren in Medemblik, West Friesland. Ik heb mijn jeugd doorgebracht in Amsterdam West. Ik werk bij Facility Operationeel op de Foppingadreef. Op 30-6-2019 houdt mijn dienstverband op bij ABN AMRO.
Op zoek naar een nieuwe uitdagende baan.

Wat is je rol in het team?
Ik ga mee als ondersteuner/reserveloper in ons team. Ik help met het op en afbouwen van ons kampement en verder hand en spandiensten daar waar nodig.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Ik denk nu 10 keer?? Weet het niet zeker.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik hou van hardlopen en sporten in het algemeen. Ik heb al een aantal marathons gelopen, waaronder New York in 2014.
De combinatie van hardlopen en de Roparun is voor mij heel speciaal. Samen met het team de finish halen voor dit fantastische goede doel.

Team 126 stelt zich voor: Ries

Ries PeetersWie ben je?
Mijn naam is Ries Peeters. Geboren in Weert, maar opgegroeid in een het kleine dorp Nederweert. Momenteel ben ik woonachtig in Amsterdam en werk ik ondertussen al een dikke 2 jaar voor ABN AMRO.

Wat is je rol in het team?
Ik ben een van de acht lopers. Daarnaast ben ik met 26 jaar de jongste van het team. Ik voel me soms echt de jonge hond van het team. De rest van het team is heel ervaren en professioneel. Dus van hun kennis en ervaring ga ik veel gebruik maken, gedurende de voorbereidingen en de run zelf. Ik ben erg blij dat ik als nieuwkomer zo warm ontvangen word. Ik vind het gaaf om deel uit te mogen maken van dit team.

Hoe vaak heb je meegedaan?
Dit is de eerste keer dat ik mee doe aan de Roparun. Voor mij is dus alles nieuw. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er ontzettend veel zin in heb! Ik heb al veel goede verhalen vanuit het team gehoord hoe ge-wel-dig en op hetzelfde moment loodzwaar de tocht is. Ik weet dus niet precies wat me te wachten staat maar ik weet wel dat het een groot avontuur gaat worden!

De slogan van de Roparun pakte me direct, “Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven,”. Roparun zet zich met deze slogan in voor patiënten met terminale kanker. Voor dit doel zet ik me maar al te graag in. Ik heb zelf mijn moeder, opa en andere dierbaren aan deze verschrikkelijke ziekte verloren. Het is niet het aantal dagen wat telt maar de kwaliteit van de dagen die je als familie nog hebt. Als ik door mijn inzet aan de Roparun kan bijdragen aan de kwaliteit van de laatste dagen of weken van mensen met kanker en hun dierbaren dan is dat goud waard.

Wat moeten we verder van je weten?
Ik ben een echte koffiefanaat. Ik kan heerlijk genieten van een verse kop koffie. Ik heb zelf ook jarenlang in een koffiezaak gewerkt. Hopelijk hebben ze in het weekend van de Roparun ook heerlijke koffie in het busje! Dat zou tijdens de estafette un dan echt een opkikker voor me zijn!

Naast koffie krijg ik ook zeer veel energie van sporten, naast hardlopen tennis ik graag en heb ik jarenlang gevoetbald. Ook krijg ik een kick van extremere sporten zoals skydiven, hikingtochten  op gletsjers of een andere uitdaging waarbij ik mijn grenzen kan opzoeken. Na de Roparun ga ik met vrienden een week zeilen in de Griekse Cyclades en bijkomen van dit mooie avontuur.

Verslag van de nachtelijke testloop

Zaterdagavond 14 maart en zondagmorgen 15 maart stond de “traditionele” testloop van Team 126 op het programma. Met mijn tweede deelname aan het Roparunavontuur mag ik voorzichtig spreken over een traditie. Team 126 neemt dit jaar voor de 18e keer deel waardoor dit voor een aantal teamleden een vast onderdeel is van de jaarlijkse voorbereiding.

© 2015-03-15-00-16-27Wat betekent een testloop eigenlijk?
Een testloop betekent dat we met de lopers, fietsers, chauffeurs van de lopersbussen en de navigatoren een deel van de route van de run afleggen. Hierbij vervult iedereen de rol die hij of zij ook tijdens de run vervult. We hebben afgelopen nacht de route gevolgd vanaf “Stichting Nationaal park Hoge Veluwe” nabij Otterlo tot Leerdam en Leerbroek, een afstand van ruim 75km. Je kunt het zien als een soort generale repetitie.

Waarom is deze voorbereiding zo belangrijk?
Het team bestaat uit een aantal ervaren Roparunners, met een grote variëteit in het aantal jaren ervaring, en debutanten. De ervaren Roparunners zijn voor een deel herintreders, maar ook teamleden die nu een andere rol hebben dan in de voorgaande editie(s). Door een deel van de route af te leggen alsof het de echte run betreft, weet iedereen weer wat hem of haar te doen staat. De debutanten kunnen alvast een beetje proeven aan het avontuur wat ze te wachten staat.

Genoeg uitleg over het wat en waarom van de testloop. Nu het verslag vanuit het perspectief van de navigator van bus 1.

De deelnemers aan de testloop werden tussen 21.30 en 22.00 uur verwacht bij voetbalvereniging Rijsoord in Ridderkerk. Onze teamcaptain Emo heeft geregeld dat deze locatie voor het tweede jaar op rij gebruikt mocht worden. Wij zijn de bestuursvoorzitter van voetbalvereniging Rijsoord hier zeer dankbaar voor. Om ongeveer 20.45 uur vertrok ik vanuit Utrecht om op aanwijzingen van de navigatie in de auto op tijd in Ridderkerk te arriveren. Bij aankomst is een groot deel van het team al aanwezig en ook de rest van de verwachte deelnemers is netjes op tijd. Dat is al een goed begin. 

’s Middags heb ik de voorlopige route van 2015 vergeleken met de route van 2014. In de geplande etappe zitten geen wijzigingen dus dat moet lukken met navigeren. De TomTom die we in de bus gebruiken is voorzien van de juiste route. Het kernteam heeft een voorlopige indeling van bussen gemaakt. Zodra de fietsen opgeladen zijn en iedereen een plekje heeft gevonden in de bus, kunnen we richting Otterlo rijden.

De eerste stop onderweg naar Otterlo is al gepland. Station Ede-Wageningen waar we Edwin ophalen. Daar blijkt ook direct de eerste uitdaging van de testloop zich aan te dienen. Waar ligt station Ede-Wageningen? Bus 1 en bus 2 nemen beiden een verschillende route richting snelweg, maar daar komen we elkaar weer tegen. Ik heb in bus 1 Ede Stationsstraat ingevoerd als bestemming in de TomTom dus dat moet goed gaan. Bus 2 rijdt voorop dus wij besluiten te volgen ondanks afwijkende aanwijzingen van het navigatiesysteem. We komen rond de met Edwin afgesproken tijd bij station Ede …. centrum. Jammer, bus 2. Ik geef aan dat ze ons wel mogen volgen en op mijn aanwijzingen volgt Hans 1 van bus 1 de aangegeven route. We komen inderdaad bij een station …… Lunteren. Als iemand mij kan uitleggen hoe Ede en Stationsstraat leiden tot station Lunteren dan hoor ik dat graag? Helaas nog geen Edwin en ook ik moet een misser erkennen. Stand bus 1 versus bus 2 staat weer 1-1. Ook hier blijkt drie keer scheepsrecht te zijn. Station nummer 3 is inderdaad station Ede-Wageningen. Het team is compleet.

De startplek voor onze testloop vinden we vervolgens wel zonder problemen. Daar aangekomen worden de fietsen van de auto gehaald, verlichting in orde gemaakt, navigatie op de fietsen gezet, veiligheidshesjes met verlichting uitgedeeld en de volgorde van de lopers bepaald. Na een kort woordje van onze teamcaptain Emo is iedereen klaar voor de start. Anneke is meegegaan als masseuse, maar is tijdens de testloop op de fiets gestapt als vervanger voor Margo die geveld was door de griep. Hans 2 van bus 2 komt even melden dat bus 1 eerst mag starten en bus 2 iets enkele minuten later vertrekt om elkaar niet de hele tijd in de weg te “rijden”. Vorig jaar hebben we ervaren dat het aantal veilige en toegestane stopplekken op de eerste kilometers van deze etappe beperkt is. Helaas heeft Hans 2 weinig invloed op zijn enthousiaste lopers en fietsers die al vertrekken. 

Eenmaal gestart heeft iedereen al snel het ritme te pakken. Voor de lopers betekent dit een kilometer lopen en daarna wachten tot de andere lopers hun kilometer hebben afgelegd en je weer aan de beurt bent. Voor de fietsers betekent dit een fietser voor en een fietser achter de loper voor de veiligheid en de juiste route fietsen. De instellingen van de fietsnavigatie geven wat problemen in het begin, maar dat is gelukkig snel opgelost. Ook voor lege batterijen in de fietsverlichting is direct een passende oplossing beschikbaar. 

De evaluatie van de testloop vorig jaar heeft een korte stop ongeveer halverwege de etappe opgeleverd. Bus 2 loopt iets voor op bus 1 en wacht op de stopplek. Net voor de stop zit een stukje run-bike-run in de route waarbij 1 fietser en 2 lopers samen op pad gaan en de lopers een kilometer lopen afwisselen met een kilometer fietsen. De fietsnavigatie laat het hier even afweten. Gelukkig hebben we de telefoon achter de hand en na wat heen en weer bellen, hebben de fietser en lopers de stopplek gevonden. Daar nemen we een korte pauze zodat iedereen even een kopje warme koffie of thee kan drinken en de fietsers in de bus op temperatuur kunnen komen. Het is buiten namelijk best fris. Met heerlijke cake, gebakken door de buurvrouw van Hans 1, een klein genietmomentje.

Bus 2 vervolgt de route en bus 1 volgt enkele minuten later. Van Buurmalsen tot Beesd bevat de route en run-bike-run van 10 km. We hebben de beschikking over een derde fiets waardoor de lopers deze run-bike-run met elkaar kunnen volbrengen. Voor de fietsers betekent dit even rust en weer op temperatuur komen. Wij rijden met bus 1 naar het punt waar we de begeleiding mogen hervatten. Dat betekent ruim een half uur wachten wat de gelegenheid geeft voor een powernap. We komen hier ook bus 2 weer tegen. Zij zijn iets vriendelijker geweest voor hun lopers en hebben ze nog een stukje verder begeleidt zodat de run-bike-run 5 km is geworden. Tijdens de testloop kan dit, maar tijdens de echte run is dit niet toegestaan. Inmiddels is het aardig licht geworden. We vervolgen de route en besluiten net na Leerdam dat het mooi geweest. De testloop is goed verlopen.

Nadat alle fietsen weer zijn opgeladen en iedereen in de bus zit, kunnen we op weg naar Ridderkerk. De bestuursvoorzitter van voetbalvereniging Rijsoord is al vroeg opgestaan om het clubgebouw voor ons te kunnen openen. Hier is door Anggrainny, Mirjam en Carlo gezorgd voor een heerlijk ontbijt. Verse jus d’orange, gekookte eitjes, zelfgemaakte bramenjam, verschillende soorten zoet en hartig beleg, koffie, thee en nog veel meer. Dit is alvast een prima staaltje catering wat door alle aanwezigen enorm wordt gewaardeerd. Naast de deelnemers aan de testloop zijn ook een groot gedeelte van de overige teamleden aanwezig bij het ontbijt. Naast de extra gezelligheid die dit brengt, is dit ook een sprekend voorbeeld van het grote teamgevoel bij Team 126.

Emo verzorgt, naast een dankwoord voor de gastvrijheid en het goed verzorgde ontbijt, nog een update over de routeverkenning en de laatste ontwikkelingen aangevuld door de andere kernteam leden. De bijbestelde lotenboekjes worden uitgedeeld. Dan is het echt tijd om richting huis te gaan. Edwin zorgt voor gezelligheid onderweg en afleiding tegen de vermoeidheid die nu begint te komen. Als tegenprestatie zet ik Edwin af op station Utrecht Centraal wat ik gelukkig kan vinden zonder hulp van een navigatiesysteem.

De eerste serieuze test

In de nacht van 14 op 15 maart gaat Team 126 een stukje testlopen: van Otterlo naar Meerkerk, een kilometer of 80.

De twee nachttestlopen die ik in voorgaande jaren heb meegelopen waren altijd een zware beproeving. Niet voor de lopers maar wel voor de fietsers. In 2013 werden we overvallen door sneeuw, waardoor het voor de fietsers eigenlijk onmogelijk was om zonder winterbandjes of sneeuwkettingen op de fiets nog vooruit te komen. 2014 was gelukkig sneeuwvrij, maar wel heel fris. Als je dan een kilometer of 80 achter elkaar moet fietsen op tempo 12 kilometer per uur, is het moeilijk om warm te blijven.

Het team is verdeeld over twee busjes. Een iets andere indeling dan vorig jaar. Zat ik voorgaande jaren in ‘busje 2’, nu ben ik ingedeeld in ‘busje 1’: een promotie? een motie van wantrouwen van de buscaptain van busje 2? verandering van spijs doet eten? In het kader van de teamintegratie?
Verdeling is nu in elk busje één herintreder, één debutant en twee lopers die vorig jaar meededen. De indeling is nog niet definitief…

We hebben natuurlijk al een keer een gezamenlijke lange duurloop van 27+ kilometer gedaan met een gedeelte van het team, maar nu wordt het toch wat serieuzer. Tijdens de testloop lopen we een stuk van het parcours van de Roparun, voor zover dat tot nu toe bekend is. We gaan met twee busjes in vol ornaat op pad en doen net alsof we de Roparun lopen:
fietser voor, fietser achter, iedereen volgens voorschrift met verlichtingshesjes, om de kilometer stoppen waar het mag, waar er moet worden ‘gerunbikerunt’, ‘runbikerunnen’ we
, de lopers tikken elkaar af, kilometer lopen, drie kilometer in het busje, kilometer lopen, drie kilometer in het busje, kilometer lopen, drie kilometer… en dat dan 20 keer.

Het leuke van de test is dat je met nagenoeg het hele team onderweg bent. Voor de nieuwelingen een eerste kennismaking met het fenomeen van de estafetterun, de mogelijkheid om de (Roparun-)vragen waar je mee zit te kunnen stellen en te ervaren wat het met je doet om één kilometer voluit te gaan en vervolgens drie kilometer met een busje te worden vervoerd, wanneer drink je wat, moet je wat eten tijdens de run? Als je acht uur met elkaar in een busje zit schept dat een band 😉 . Je kunt alles vragen en overal over praten. Het groepsgevoel groeit weer een stukje.